Anlaşılmaz, ulaşılmazım ben
Kalbim gömülü yerin en altında
Saklamış kendini ruhum kuytulara
Sahipsiz kalmışım dünyada
En acısı da alışmışım yalnızlığa
Aklıma düşer çocukluk yıllarım
Hatıralar sıralanır gözümde
Görünür bir küçük çocuk sislerin arasından
Oturmuş tek başına, etrafı pek bir tenha
En kötüsü de alışmış bu tenhalığa
Hatırlarım gençlik zamanlarımı,
Suskun hayatımın tek çığlığını,
Gördüm ben akan o deli kanı!
Anımsarım yaşlılığımı
Yalnızlığıma yalnızlık katan zamanları
Bekler tek başına ölümü bu ihtiyar
En fenası da gelemedi bir türlü bu irtihal.