KARANLIK KALP AĞRISI

 

İs sarmış yüreği

Gece gündüz geçmiş art arda

Yaşanmış hayaller fazlasıyla

Küsmüş içimdeki çocuk 

Artık geri dönmede ne fayda


Acıtır elbette

Görebiliyorum ruhundan kalan boşluğunu

Sızlayan yaranı,

Akmakta olan kanını hissedebiliyorum.


Sen mi ben mi kavruluyoruz bilmem ama

Öyle bir sarmış ki bu od etrafı

Göz gözü görmez olmuş

Her yer duman!


Sabırsız halim öylesine hatalı

Çocuk aklım beş karış havada

Ne de ağır şeymiş bu yeni fark ediyorum.

Hiç de iyi bir dost değilmiş hayat.


Bak nasıl da geçivermiş ardına bakmadan

Sızlanmakta olan ben arkasında ağlamaklı

Aklımda sorular, 

Cevaplayacak olan kim?

Burada birçok düğüm var ama, 

Çözebilecek olan kim?


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

SAVAŞ BARIŞ

BAKİ

Nereden Ablan Oluyorum?