HAYAT RESMİ


 Bir köşede oturmuş bekliyor,

Gelecekte geçmişe ışık tutacağından habersiz bir şeyler karalıyor.

Belki bir mecnun, belki bir alim, kim bilir?

O bile kendini bilmiyor.


Derken uzaklardan bir ses haykırarak yaklaşıyor. 

Hayatın zorluğunu, ekmek teknesini sırtında taşıyor.

Bizim meczubun gözleri adamda takılı kalıyor.

Bir anlığına kendisini anımsıyor,

Başlıyor defterinin bir köşesinden ilmek ilmek işlemeye.

Gören yok onu, sanki hep orada olmalı,

Yerdeki bir taş misali kimse yadırgamıyor. 

O hep oradaydı,

Be orada olmaya da devam ediyor...


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

SAVAŞ BARIŞ

BAKİ

Nereden Ablan Oluyorum?