ACIMDAN TANI BENİ

 

Sahici acılar barınırmış yüreklerinde hiç çocuk olamayanların

Büyümek zorunda kalanlar bir başka ağlarmış

Öylece durur da gülerlermiş her acıya

Ama öylesine akıtıverirlermiş damlalarını olmaz olasıca bir buluta


Söylenemeyecek buhranlar taşırlarmış 

Sırtlarında kambur olurmuş aldıkları her nefes

Öyle ya, rüya da neymiş kabuslar boğarmış uykularını

Anlarlarmış bir bakışta kendilerinden olanı


İnsan insanı acısından tanır derler,

Telkin verirlermiş kendilerine 

Fısıldarmışlar her boşlukta ruhlarına

-Yalnız değilsin...

Neden ben diye isyan edecek gibi olurlar ve

Yine ve yine yutkunurlarmış haykırışlarını


Dualarının gidişatı hep aynıymış

Alamayacakları intikamın dilekleri de

Dedik ya insan insanı acısından tanırmış 

İşte buradayım!

Acımdan tanı beni de hadi!

Fısılda tüm benliğime yalnız değilsin diye...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

SAVAŞ BARIŞ

BAKİ

Nereden Ablan Oluyorum?