Kendim İle Baş Başa

Mısralarından taşıyor aşk, Kelimelerin dolanıyor ayağına aşkın. Düşüveriyor bir çare Kendini bilmezlerin mabedine Her kalem darbende artıyor yalnızlığı Eziliyor, küçülüyor ama asla yok olmuyor.  Kim anlatabilir ki onu senden başka? Görmüyor musun seni bekliyor, Son nefesini iyice içine çekiyor. Söyle nedir ki aşk? Hırpalanmış gönüllerde sağlam kalmış tek duvar... Körüklenmek istiyor çok belli  Geceleri aydınlatan kandiller gibi. Yüce gönüllerde baş üstünde Kendini bulamamış kalplerin en ücra köşesinde, Yunus'un iki dudağının arasında;  Mevlana'nın gönül sokaklarında saklıdır aşk Aşk ki hesapların ötesinde, kuralların yıkıntısında, Deliye us; zekiye ayn-ı belahettir aşk.  Züleyha'nın pişmanlığı; Yusuf'un ahlakı, Safa ve Merve arasında koşturan Hacer'dir aşk. Ümitsizdir, başa gelse çekilmez olan;  Gelmeyince gönlü solduran histir aşk.  Sevgiliye değil; Yâren'e değildir. Gönüllerde saklanan her şeydir aşk.

Uykusuz gecelerin yükü omuzlarımda, Elimde olmayan ihanetlerin ağırlığı da.  Açmayan çiçek çoktan soldu, Günü göremeden kurudu gitti bile. Vakti gelmeden yaşanan her şeye benim nefretim. Zamansız büyümeye, Ziyan edilen ömürlere... Sol gözümden süzülen yaş da; Yine sol tarafımdaki sızı da geçmiyor.  Yılların silemediği izler yerli yerinde duruyor.   Kıvrılıp giden zaman unutturamıyor bir şeyleri En derine inen bıçaklar acı acısına çıkarılmadıysa; Bir geri dönüşü olmuyor, olamıyor  Saplandığı yerde kalıyor. Ayak uyduramıyorum hayata  Kollarımı açarak yürüyemiyorum yarınlara. Kelimelerim boğazımda düğüm, Yutkunamıyorum geçmişimi... Doluşuverilen şu dünyada bir tek kendime yer bulamıyorum. Bir tek kendime...