Şehrim işgal altında.
Ruhum sessiz.
Halkım haykırışta.
Ben ve tahtım baş başa.
Vezirim köşede bayılmış,
Komutanım ağlamakta.
Görünüyor ufuktan o sonsuz ışık,
Gelecek olanlara bir gelecek sunamadım,
Ben yokluğa doğru uzanıyorum,
İçimde görevini yapamamış olmanın verdiği huzursuzluk...
Gözlerimi acı ve kendime karşı öfkeyle kapatıyorum...