Platonik Leyla; Başkasına Deli Mecnun

-

    İnsan, Adem'den beridir öylesine derin bir derde düşmüş ki ne kadar denese de çıkamıyor.  Öyle bir illet ki bu varlığı da acı yokluğu da acı. Her türlüsü bela bu meretin. Karşılıklı olanı da olmayanı da. Nice hikayelere, efsanelere konu olan bu hastalık sizin de tahmin ettiğiniz şey. İki dudağımızın arasından süzülen kelime net ve belli, o da şüphesiz ki 'aşk' Aşk ki deli olana ustur, akıllıya da ayn-ı belahet. Hakkında ne şiirler, ne hikayeler yazılır da bir türlü doyulmaz yazılmalara. Kimi cevap bulur çağrısına, kimileri ise uzaktan haykırır da duyuramaz kendini. İşte en acı hali de budur aşkın. Karşılıksız olanı ayrı yakar kavurur insanın içini. Fakat çok abartmamakta yarar vardır, zira abartılırsa karşıdaki insanı zor durumlara sokabiliriz. Bizim aşk dediğimizin adı karşımızdaki için takıntı oluverir. O yüzden kırmadan, dökmeden sevmek lazım. Severken öldürmemek lazım. Asil bir duruşla derdimizi anlatmalı karşılık alamazsak da yolumuza devam etmeliyiz ki o zaman yüreğimizdeki duyguya onurlu bir şekilde aşk diyebilelim. 

   

   Efsane olmuş aşkları bilir misiniz? Benim belki de en çok sevdiğim hikaye Leyla ile Mecnun'dur. Öyle ki aynı İskender Pala'nın söylediği gibi 'Ey büyük üstad, ey Fuzuli, sen Leyla ile Mecnun'u yazmasan cihanda sevgi adı eksik kalırdı' (Aşka Dair). Gerçekten de Fuzuli öyle güzel işlemiş ki aşkı insan şaşırıyor bu işe. İşte yine aklıma Leyla ile Mecnun'un takıldığı bir akşamda yazdım birazdan sizinle paylaşacağım dizeleri. Bu dizelerim gerçek Leyla'lara değil ama. Yanlış anlaşılmak istemem. Benim dizelerim kendini Leyla sananlara. Gördüğümüz her Mecnun'u kendimize pay etmemek lazım sonra işin içinden çıkılmıyor. Ateş düştüğü yeri yakıyor günün sonunda. Bu dizeleri okurken kendinizden bir parça bulmanızı öyle çok isterim ki. Okumak için değil hissetmek için okuyun lütfen bu dizeleri. Şimdi sizi kendimce yazdığım şiirimle baş başa bırakıyorum. Selametle, mutlulukla ve de aşk ile kalın. 


-Sanma Ki Sana Mecnunum-

Kollarımda günahlarım, sırtımda aşkım,

Düştük yine yollara...

Ama  diyarlarda kalmadı gözüm

Benimki çok uzaklarda...


Yollar yormaz beni, benim yorgunluğum başkasına 

Mecnun olmak da benim borcummuş hayata.

Çöllerdeki avare benim, dikkatli bak,

Yaprak gibi salınan beden benim bedenim.


Kendini benim Leyla'm sanma sırf ben Mecnun'um diye

Benim Mecnun ruhum başkasına 

Aşkım, hayatım, hayallerim başkası uğruna

Esbab-ı maniam olma bu sevda yolunda.


Gençliğini iki kara göze veren, 

Çöllerde efsaneye dönen,

Bu cihandaki aşkın tanımı, 

Leyla'sı yolunda sevdaya düşenim ben.


Sakın kanma velfecri bakışlara

Zincire vurma beni ruhunun dar sokaklarında

Sen de biliyorsun aslında 

Benim mecnunluğum başkasına...




 



 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

SAVAŞ BARIŞ

-
Sonu gelmeyen karanlıklar Yas ve hep yas var bugünlerde Doğal olmayan bir deprem ama sorma ne zelzele Yıktı geçti binbir haneyi saniyeler içinde İhanet var bu hikayede Öyle ki yüz yıllardır çıkamadı yedi ceddin de Bombalar yağıyor yağmur yerine Zelzele, zelzele hep mi zelzele Ağlayan bir ses duyuldu onca gürültüde Gözünü savaşa açan bir bebeğin ilk haykırışları Bir yanda mezarı olmayan şehitler, diğer yanda umudun ilk ağlayışı Hayat elbet bu çelişki Seneler geçti, savaş devam etti Savaş mı? Bu savaş mı ki? Taraf kim, düşman kim? Ölen kim, öldüren kim? Saldıran kim? Paylaşan kim? Yıllar yılları kovaladı, aktı geçti Savaşta doğan bebek savaşta rahmete erdi Bilinmez oldu mu mezarı, okundu mu selası Ama olsun, umuttu, geçti gitti İlk kim o ateşi attı bu çayırlara? Kim kime güvendi de ihanet etti? Bu mazlumluğun tarihinin mimarı kimdi? Şeytanı kimdi bu hikayenin...? Kimdi?
Devamı

BAKİ

-
Çözülmemek için yapılan bir bilmecedir hayat; Akması gerektiği yerde duran, tam bereket dolacak denildiği yerde kuruyan; Zehir olsun diye verilen baldır hayat; Kim ki söylesin bundan zevk alan? Vermiş yaradan bir can, Sahibi olamamışız, neylesin Baki olan?
Devamı

Nereden Ablan Oluyorum?

-
Yıl 2018, üniversiteyi yeni kazanmış taze bir üniversiteli olarak yeni şehir yeni ben diyerek tesettüre girme kararı aldım. Bu kararı nasıl verdim, niye verdim noktası biraz bulanık. Sanki içimde bir kor atmışım da o yavaş yavaş beni ele geçirmiş gibiydi. Geceleri gözüme uyku girmiyor, bir noktada kendimi ikna etmeye çalıştığım bir durumda buldum kendimi. Halbuki kimse bana kapan diye bir telkinde bulunmamışken. Peki tesettüre girmek ne demek? Neyi temsil ediyorum? Kimlerdenim? Evet, soru güzel ve derin. Neyi temsil ediyorum? Artık sadece birey değildim. Tek bir kararla artık kocaman bir toplumun simgesiydim. Sanki bir anda tüm dünyaya; "Evet artık tesettürlüyüm, artık yaptığım her şeyde beni eleştirebilirsiniz," diye anons geçmiştim. Yaptığım her seçim artık bana ait olmamaya başladı. Artık mühendislik öğrencisi olan o kız değildim. Artık "kapalı" ve biraz da kilolu olunca, herkesin anlı şanlı ABLAsıydım. Yaşım, konumum, akademik başarım, düşüncelerim önemli değild...
Devamı